non-nĕ — Lewis & Short
non-nĕ, adv., the interrogative non, expecting an affirmative answer,
I not?
(a) In a direct interrogation:
nonne ego hic sto?Plaut. Am. 1, 1, 250:
nonne animadvertis?Cic. N. D. 3, 37, 89:
te dejectum debeo intellegere, etiamsi tactus non fueris: nonne?id. Caecin. 13, 37:
quid paulo ante dixerim, nonne meministi?id. Fin. 2, 3, 10 Madv. N. cr.; cf. id. ib. 5, 28, 86.—Very rarely repeated:
nonne extremam pati fortunam paratos projecit ille? nonne sibi clam ...? nonne, etc.,Caes. B. C. 2, 32, 8. But usually followed by non in continued questions:
nonne vobis haec quae audīstis oculis cernere videmini? non illum ... videtis? non positas insidias? non, etc.,Cic. Rosc. Am. 35, 98; id. Sull. 2, 7; id. Cat. 1, 11, 27.—
(b) In an indirect interrogation, if not, whether not:
cum esset ex eo quaesitum, Archelaum Perdiccae filium nonne beatum putaret,Cic. Tusc. 5, 12, 34.