nūgātōrĭus — Lewis & Short
nūgātōrĭus, a, um, adj.nugator,
nugatoriae artes,i. e. lies, Plaut. Trin. 4, 2, 2:
boves Ligustici,worthless, useless, Varr. R. R. 2, 5, 9; so,
unguentum,id. L. L. 7, § 64 Müll.:
ad probandum res infirma nugatoriaque,Cic. Caecin. 23, 64:
illud valde leve est ac nugatorium,id. Fam. 11, 2, 3:
in malā nugatoriāque accusatione,id. Rosc. Am. 15, 42:
genus argumentationis,not to the point, Auct. Her. 2, 20, 31: genus deorum, Aug. Civ. Dei, 4, 27.—As subst.: nū-gātōrĭus, ii, m., a worthless fellow, nugatorium vocant, Sen. Ep. 36, 2.—Hence, adv.: nūgātōrĭē, triflingly, frivolously:
tenuiter et nugatorie respondere,Auct. Her. 4, 36, 48.