nuntĭātĭo — Lewis & Short
nuntĭātĭo (nunc-), ōnis, f.nuntio, used only in relig. and jurid. lang.
nos nuntiationem solum habemus: consules etiam spectionem,Cic. Phil. 2, 32, 81; 5, 3, 9.—
variae causae sunt ex quibus nuntiatio ad fiscum fieri solet,Dig. 49, 14, 1: novi operis, an information lodged respecting a work undertaken by another to one's injury:
de novi operis nunciatione,Cod. Just. 8, tit. 11; Dig. 39, 1, tit. 1; 5, etc.