ŏboedĭentĭa — Lewis & Short
ŏboedĭentĭa (obed-), ae, f.oboediens,
servitus est oboedientia fracti animi,Cic. Par. 5, 1, 35.—
relinquunt enim et abiciunt oboedientiam,Cic. Off. 1, 29. 102.—
mira plebi circa regem oboedientia,Plin. 11, 17, 17, § 52.—
intellectus illis sermonis patrii et imperiorum oboedientia,Plin. 8, 1, 1, § 1.