observantĭa — Lewis & Short
observantĭa, ae, f.observo,
temporum observantia,Vell. 2, 1063. —
observantia est, per quam aetate, aut sapientiā, aut honore, aut aliquā dignitate antecedentes veremur et colimus,Cic. Inv. 2, 22, 65:
officia observantiamque dilexit,id. Balb. 28, 53:
tenuiorum,id. Mur. 34, 71:
amicos observantiā, rem parsimoniā retinere,id. Quint. 18, 59:
observantia, quā me colit,id. Fam. 12, 27, 1:
in regem,Liv. 1, 35:
eadem pro libertis adversus patronos,Quint. 11, 1, 66.—
prisci moris observantia,Val. Max. 2, 6, 7:
juris,Dig. 1, 2, 2.—
fides Catholicae observantiae, Cod. Th. 16, 5, 12, § 54: religio et observantia,Vulg. 2 Macc. 6, 11.