obsŏlesco — Lewis & Short
obsŏlesco, lēvi, lētum, 3,
syn. exolesco): his (verbis) oportet, si possis, non uti: sic enim obsolescent,Varr. L. L. 9, § 16 Müll.:
haec ne obsolescerent, renovabam, cum licebat, legendo,Cic. Ac. 1, 3, 11:
obsolevit jam oratio,id. Imp. Pomp. 17, 52:
vectigal, quod in bello non obsolescat,id. Agr. 1, 7, 21:
laus,Tac. A. 4, 26:
enituit aliquis in bello, sed obsolevit in pace,Plin. Pan. 4, 5.—Hence, obsŏlētus, a, um, P. a.
erat veste obsoletā,Liv. 27, 34:
vestitus,Nep. Ages. 8, 2:
amiculum,Curt. 6, 9, 25:
vestitu obsoletiore, Cig. Agr. 2, 5, 13: homo obsoletus,in a worn-out dress, id. Pis. 36, 89:
tectum,old, ruinous, Hor. C. 2, 10, 6:
verba,obsolete, Cic. de Or. 3, 37, 150:
obsoleta et vulgaria,id. Quint. 18, 56.—
crimina,Cic. Verr. 2, 5, 44, § 177:
gaudia,Liv. 30, 42.—Comp.:
obsoletior oratio,a too ordinary, too negligent style, Cic. de Or. 3, 9, 33:
honores,of little worth, Nep. Milt. 6, 2:
color,Col. 4, 30:
o nec paternis obsoleta sordibus,Hor. Epod. 17, 46:
dextra obsoleta sanguine,defiled, Sen. Agam. 977.—Hence, adv.: obsŏlētē, in an old or worn-out style, poorly, meanly:
paulo tamen obsoletius vestitus,Cic. Verr. 2, 1, 58, § 152.