ob-testātĭo — Lewis & Short
ob-testātĭo, ōnis, f.obtestor,
quid ergo illa tua obtestatio tibicinis?Cic. Dom. 48, 125:
viri,Cic. Clu. 12, 35; id. Balb. 14, 33.—
matronae in preces obtestationesque versae,supplications, Liv. 27, 50:
senatus ad infimas obtestationes procumbens,Tac. A. 1, 12: quā obtestatione discedens, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 10, 5; Cic. Fam. 13, 1, 4; Suet. Tib. 40.