ob-verto — Lewis & Short
ob-verto, ti, sum, 3, v. a.
mihi cornua,Plaut. Ps. 4, 3, 3:
arcūs in aliquem,Ov. M. 12, 605:
fenestras in aquilonem,Plin. 14, 21, 27, § 133:
pelago proras,Verg. A. 6, 3;
without pelago: cornua velatarum obvertimus antennarum,direct, id. ib. 3, 549: obstantes dum vult obvertere remos, to turn against (the water), to play, Ov. M. 3, 676:
ordines ad clamorem,Liv. 27, 18.—
obvertor ad undas,Ov. H. 19, 191.—Hence, obversus, a, um, P. a., turned towards or against, directed towards.
faciemque obversus in agmen utrumque,Ov. M. 12, 467:
ad matrem,Tac. A. 4, 54:
domicilia (apium) ad orientem,Col. 9, 7, 5;
for which: frons (ornithonis) orienti,id. 8, 3, 1:
Caucasus quā soli est obversus,Sol. 65.—With simple acc.:
obversus orientem,App. M. 2, p. 127; cf.:
profligatis obversis,the opponents, enemy, Tac. A. 12, 14.—
ad sanguinem, et caedes,Tac. H. 3, 83:
obversi militum studiis,id. ib. 3, 11.