ōdi — Lewis & Short
ōdi, ōdisse (old form of the
I pres., odio: osi sunt ab odio, declinasse antiquos testis est C. Gracchus, Paul. ex Fest. p. 201 Müll. From this are formed:
odis,Ambros. in Psa. 118, 17;
odiant,Arn. in Psa. 37;
odiebant,id. Psa. 73; odies, Tert. adv, Marc. 4, 35;
odiet,Hier. Ep. 22, 31;
odivi,Vulg. Psa. 118, 104;
odientes,id. Deut. 7, 10; Tert. adv. Marc. 4, 16;
odiendi,App. Dogm. Plat. 3 init. —Pass. oditur, Tert. Apol. 3 fin.; Vulg. Ecclus. 20, 8:
odiremur,Hier. Ep. 43, 2: oderem and odere, acc. to Charis. p. 228 P.—Collat. form of the perf. osus sum, C. Gracch. ap. Paul. ex Fest. p. 201 Müll.; Plaut. Am. 3, 2, 19; Gell. 4, 8; and odivit, Anton. ap. Cic. Phil. 13. 19, 42), v. a. Sanscr. root badh-, strike, thrust; Gr. w)qe/w.
I To hate (class.; cf.: detestor, abominor, aversor, abhorreo); constr. with acc. of the person or thing, with inf. or absol.
(a) With acc.:
quem omnes oderunt quā viri quā mulieres,Plaut. Mil. 4, 9, 15:
uxor ruri est tua, quam dudum dixeras te odisse aeque atque angues,id. Merc. 4, 4, 20 sq.:
quid enim odisset Clodium Milo,Cic. Mil. 13, 35:
aliquem acerbe et penitus,id. Clu. 61, 171:
lucemque odit,Ov. M. 2, 383:
vitam,id. ib. 7, 583:
scelus est odisse parentem,id. ib. 10, 314:
qui hominem odiit,Tert. Anim. 10: semper eos osi sunt, C. Gracch. ap. Paul. ex Fest. p. 201 Müll.: quas (partes) Pompeius odivit, M. Anton. ap. Cic. Phil. 13, 19, 42.—
(b) With inf.:
inimicos semper osa sum obtuerier,Plaut. Am. 3, 2, 19:
peccare,Hor. Ep. 1, 16, 52; cf. id. C. 2, 16, 26.—
(g) Absol.: oderint dum metuant, Att. ap. Cic. Off. 1, 28, 97 (Trag. Rel. p. 136 Rib.); cf. Tiber. ap. Suet. Tib. 59:
ita amare oportere, ut si aliquando esset osurus,Cic. Lael. 16, 59; id. Imp. Pomp. 15, 43:
neque studere neque odisse,Sall. C. 51, 13:
furialiter,Ov. F. 3, 637:
sic objurgans, quasi oderint,Quint. 2, 2, 7; 7, 2, 37 al.—
II Transf., in gen., to dislike; to be displeased or vexed at any thing:
illud rus,Ter. Ad. 4, 1, 7:
Persicos apparatus,Hor. C. 1, 38, 1:
odi cum cera vacat,Ov. Am. 1, 11, 20.—Of subjects not personal:
ruta odit hiemem et umorem ac fimum,Plin. 19, 8, 45, § 156.—Esp.:
se odisse,to be ill at ease, discontented, Plaut. Bacch. 3, 3, 13; Juv. 7, 35.—Pass.:
oditur ergo in hominibus innocuis etiam nomen innocuum,Tert. Apol. 3:
si de mundo non essemus, odiremur a mundo,Hier. Ep. 43, n. 2 (but in class. Lat. the pass. of odi is odio esse; v. odium).