ŏlīva — Lewis & Short
ŏlīva, ae, f.e)lai/a.
lecta de pinguissimis Oliva ramis arborum,Hor. Epod. 2, 56:
olea duarum vel trium olivarum in summitate rami,Vulg. Isa. 17, 6.—
Aristaeus, qui olivae inventor dicitur,Cic. N. D. 3, 18, 45; 2, 8, 22:
erum an bacis opulentet olivae,Hor. Ep. 1, 16, 2:
numquam fallens,id. Epod. 16, 45:
clivus Olivarum,the Mount of Olives, Vulg. 2 Reg. 15, 30:
mons Olivarum,id. Zach. 14, 4.—
undique decerptam fronti praeponere olivam,Hor. C. 1, 7, 7.—