ŏmitto — Lewis & Short
ŏmitto, īsi, issum, 3, v. a.ob-mitto,
amitto, dimitto): aliquam,Plaut. Mil. 4, 3, 2; id. Stich. 2, 2, 11:
mulierem,Ter. Ad. 2, 1, 18:
habenas,to let go, Tac. H. 1, 86:
arma,to let fall, Liv. 21, 11:
animam,to give up the ghost, to die, Plaut. Am. 1, 1, 85.—
omittere tristitiam,Ter. Ad. 2, 4, 3:
iracundiam,id. ib. 4, 7, 36:
noxiam,to leave unpunished, id. Eun. 5, 2, 14:
apparatum,Liv. 37, 10:
nec nostrae nobis utilitates omittendae sunt,Cic. Off. 3, 10, 42:
omitte timorem,lay aside, id. Rep. 6, 10, 10:
voluptates,id. Fin. 1, 10, 36:
omnibus omissis his rebus,laying aside all those things, Caes. B. G. 7, 34:
primam navigationem ne omiseris,do not neglect, Cic. Q. Fr. 2, 6, 3:
teneo quam optabam occasionem neque omittam,id. Leg. 1, 2, 5:
hostes,Just. 1, 8, 6:
ducum officia,id. 11, 9, 8.—
ut omittam cetera quae sunt innumerabilia,Cic. Brut. 76, 266; cf.:
ut alia omittam,id. Quint. 22, 70:
omitto illa vetera, quod, etc.,id. Att. 8, 3, 3:
innumerabiles viros,id. Rep 1, 1, 1:
de reditu,id. Pis. 22, 51:
de me,id. Rab. Post. 12, 34; Lact. 4, 24, 6.—
iratus esse,Plaut. Pers. 3, 3, 26. rogare, id. ib. 4, 4, 90: lugere. Cic. Brut. 76, 266:
curare aliquid,id. Cael. 22, 54:
mirari,Hor. C. 3, 29, 11.—Hence, ŏmissus, a, um, P. a., negligent, heedless, remiss (ante-class.): animo esse omisso, Ter, Heaut. 5, 2, 9.—Comp.:
ab re Omissior,in respect of property, Ter. Ad. 5, 3, 44.