opprō^bro — Lewis & Short
opprō^bro (obp-), no
I perf., ātum, 1, v. a. ob-probrum, to reproach, taunt, upbraid (ante- and post-class.;
syn.: vitupero, objurgo, reprehendo): opprobrare, probrum obicere,Fest. p. 187 Müll.:
egone id exprobrem, qui mihimet cupio id opprobrarier?Plaut. Most. 1, 3, 143:
rus alicui,id. Truc. 2, 2, 25:
adversariis,Gell. 17, 1, 11:
mollities cuidam opprobrata acerbe,id. 3, 5 in lemm.