pā^trōna — Lewis & Short
pā^trōna, ae,
I f [patronus], a protectress, patroness.
I Lit.
A In gen.:
bonam atque opsequentem deam atque haut gravatam patronam execuntur,Plaut. Rud. 1, 5, 4:
te mihi patronam capio. Thais,Ter. Eun. 5, 2, 48 cum lex ipsa sociorum atque amicorum populi Romani patrona sit. Cic. Div in Caecil. 20, 65.—
B In partic., the mistress of a freedman, a patroness, Plin. Ep. 10, 4, 2.—
II Trop., a protectress:
provocatio patrona illa civitatis ac vindex libertatis,Cic. de Or. 2, 48, 199; Mart. 7, 72, 14.—Of the tongue, Plaut. As. 2, 2, 26.