păvĭo — Lewis & Short
păvĭo, īvi, ītum, 4, v. a.kindr. with paiw,
pavit aequor harenam,Lucr. 2, 376:
aliquid ex ore pavire terram,Cic. Div. 2, 34, 72.—
aream esse oportet solidam, terrā pavitā,Varr. R. R. 1, 51, 1:
sato pavitur terra,Plin. 19, 7, 36, § 120:
pavimenta fistucis pavita,id. 36, 25, 61, § 185:
pavitum solum,Col. 1, 6, 16.—Hence, păvītum, i, n., a hard-beaten floor, a pavement (post-class.), Paul. Nol. Carm. 25, 37.