perfŭgĭum — Lewis & Short
perfŭgĭum, ii, n.perfugio,
I a place to flee to, a shelter, asylum, refuge (class.):
perfugi sibi copiam comparare,Plaut. Cas. 3, 5, 2:
si unum ostium obsideatur, aliud perfugium petat,id. Truc. 4, 4, 17 Bothe:
pedibus perfugium peperit,ran off, escaped, id. Cist. 1, 3, 13:
cum propter siccitates paludum, quo se reciperent, non haberent, quo perfugio superiore anno fuerant usi,Caes. B. G. 4, 38:
portum ac perfugium esse,Cic. Clu. 3, 7:
perfugium et praesidium salutis,id. Rab. Perd. 2, 4:
perfugium unum, una spes reliqua est Roscio,id. Rosc. Am. 52, 150:
commune,id. Cat. 4, 1, 2:
desperatissimum,Cic. Verr. 2, 2, 41, § 101:
perfugium omnium laborum et sollicitudinum somnus,id. Div. 2, 72, 150:
annonae,i. e. Campania, id. Phil. 8, 8, 26.