rĕ-formo — Lewis & Short
rĕ-formo, āvi, ātum, 1, v. a.,
sed preme, quicquid erit, dum, quod fuit ante, reformet,i.e. until she resumes her first shape, Ov. M. 11, 254; cf. id. ib. 9, 399:
rursus in facies hominum tales figuras,App. M. 3, p. 139, 26:
aliquem in alienam personam,id. ib. 11 fin.:
hunc (asinum) ad homines,id. ib. 11, p. 264, 24:
corpus humilitatis nostrae,Vulg. Phil. 3, 21:
claudorum pedes ad officium gradiendi,Lact. 4, 26, 1.—
divinae providentiae fatalis dispositio subverti vel reformari non potest,App. M. 9, p. 217, 27:
sententias in pejus,Dig. 49, 1, 1:
cum Themistocles ruinas patriae in pristinum habitum reformaret,Val. Max. 6, 5, 2 ext.—
(quadragenarius pupillus) non potest reformari,Sen. Ep. 25, 1:
sed reformamini in novitate sensūs vestri,Vulg. Rom. 12, 2.—
Of things: imitari proposita et ad illa reformare chirographum,Sen. Ep. 94, 51:
mores depravatos,Plin. Pan. 53, 1; so,
solutam et perditam disciplinam,Eum. Pan. Const. 2. —
pacem,Eutr. 9, 20.