1. rĕ-lēgo — Lewis & Short
rĕ-lēgo, āvi, ātum, 1, v. a.
(L. Manlium tribunus plebis) criminabatur, quod Titum filium ab hominibus relegasset et ruri habitare jussisset,Cic. Off. 3, 31, 112; Sen. Ben. 3, 37; Val. Max. 6, 9, 1; cf.:
filium in praedia rustica,Cic. Rosc. Am. 15, 42:
rejecti et relegati longe ab ceteris,Caes. B. G. 5, 30 fin.:
procul Europā in ultima orientis relegati senes,Curt. 5, 5, 14:
relegatos in ultimum paene rerum humanarum terminum,id. 9, 2, 9:
cives tam procul ab domo,Liv. 9, 26:
aliquem a republicā sub honorificentissimo ministerii titulo,Vell. 2, 45, 4:
exercitum in aliā insulā,Tac. Agr. 15:
me vel extremos Numidarum in agros Classe releget,Hor. C. 3, 11, 48:
tauros procul atque in sola relegant Pascua,Verg. G. 3, 212.—Poet., with dat.:
terris gens relegata ultimis, Cic. poët. Tusc. 2, 8, 20: Trivia Hippolytum ... nymphae Egeriae nemorique relegat,consigns him to Egeria, Verg. A. 7, 775. —
Taprobane extra orbem a naturā relegata,Plin. 6, 22, 24, § 84; cf. Claud. Laud. Stil. 1, 250. —
relegatus, non exsul, dicor in illo,Ov. Tr. 2, 137; 5, 11, 21; 5, 2, 61; id. P. 4, 13, 40: (consul) L. Lamiam ... in concione relegavit, edixitque, ut ab urbe abesset millia passuum ducenta, Cic. Sest. 12, 29:
Marcus Piso in decem annos relegatur,Tac. A. 3, 17 fin.; Suet. Tib. 50; id. Aug. 24:
ipse quosdam novo exemplo relegavit, ut ultra lapidem tertium vetaret egredi ab Urbe,id. Claud. 23 fin.:
nemo eorum relegatus in exilium est,Liv. 25, 6; cf.:
milites relegatos prope in exilium,id. 26, 2 fin.:
ultra Karthaginem,id. 40, 41:
aliquem Circeios in perpetuum,Suet. Aug. 16 fin.:
in decem annos,Tac. A. 3, 17:
in insulam,id. 3, 86. —
apud quem ille sedens Samnitium dona relegaverat,had sent back, rejected, Cic. Rep. 3, 28, 32 Moser (for which:
repudiati Samnites,Cic. Sen. 16, 55):
ambitione relegatā,put aside, apart, Hor. S. 1, 10, 84:
bella,Luc. 6, 324 (dimoveam, removeam, Schol.):
inimicas vitiis artes non odio magis quam reverentia,Plin. Pan. 47, 1:
verba alicujus,Ov. P. 2, 2, 7. —
nec tamen ego in plerisque eorum obstringam fidem meam potiusque ad auctores relegabo,Plin. 7, 1, 1, § 8:
totamque ad solos audito res relegāsse,Quint. 3, 7, 1:
orationem rectae honestaeque vitae ad philosophos,id. 1, prooem. § 10:
mala ad crimen fortunae,id. 6, prooem. § 13; cf.:
culpam in hominem,id. 7, 4, 13:
invidiam in aliquem,Vell. 2, 44, 2; 2, 64, 2 Ruhnk.— Poet., with dat.:
causas alicui,to ascribe, Tib. 4, 6, 5.—
ad auctores,Plin. 7, 1, 1, § 8 (cf. Nep. Cat. 3, 5, delegare).—
dotem,Dig. 33, 4, 1 sq.; 23, 5, 8:
usum fructum,ib. 23, 2, 23.