rĕprĕhensĭo — Lewis & Short
rĕprĕhensĭo, ōnis, f.id.,
(orationem) concinnam ... festivam, sine intermissione, sine reprehensione, sine varietate,Cic. de Or. 3, 25, 100.—
gloriam in morte debent ii, qui in re publicā versantur, non culpae reprehensionem et stultitiae vituperationem relinquere,Cic. Phil. 12, 10, 25:
vitae,id. Mur. 5, 11: temeritatis, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 23, 1:
brevis neglegentiae,Quint. 5, 13, 10:
personarum,id. 9, 2, 68:
vereri reprehensionem doctorum atque prudentium,Cic. Or. 1, 1.— In plur.:
obscuritatis, infantiae, inscitiae rerum verborumque, et insulsitatis etiam,Quint. 5, 13, 38; cf.:
dissentientium inter se reprehensiones non sunt vituperandae,Cic. Fin. 1, 8, 27.—
reprehensionem non fugere,Cic. Att. 10, 3, a, 1:
justā reprehensione carere,id. Off. 1, 40, 144:
sine reprehensione,Quint. 1, 5, 14; 1, 11, 18; 9, 2, 68; Plin. 3, 1, praef. § 1; Tac. H. 1, 49:
citra reprehensionem,Quint. 1, 5, 64; 8, 5, 34:
cum reprehensione,id. 11, 3, 165:
reprehensionem capere,to be found fault with, id. 5, 7, 1.— In plur.:
fore ut hic noster labor in varias reprehensiones incurreret,Cic. Fin. 1, 1, 1.—
Hermagoras, in plurimis admirandus, tantum diligentiae nimium solicitae, ut ipsa ejus reprehensio laude aliquā non indigna sit,Quint. 3, 11, 22; cf.: usque ad emacitatis reprehensionem. Plin. Ep. 3, 7, 7.—