rē^-trĭbŭo — Lewis & Short
rē^-trĭbŭo, ŭi, ūtum, 3, v. a.,
I to give back, return, restore, repay (class., but freq. only in eccl. Lat.; syn. remuneror).
I Lit.:
corpora retribuat rebus recreetque fluentes,Lucr. 5, 275:
populo pecuniam acceptam,Liv. 2, 41, 8:
fructum quem meruerunt,Cic. Rosc. Com. 15, 44:
aliena suis,Paul. Nol. Carm. 32, 514:
quodcunque aliud acceperis, potes cum libuit retribuere,App. Mag. p. 332, 24.—
II Trop.:
vicem alicui,to repay, requite, Lact. 6, 18, 22:
retributionem gentibus,Vulg. 1 Macc. 2, 68:
justis bona,id. Prov. 13, 21.