1. sălĕ_bra — Lewis & Short
sălĕ_bra, ae (orig. adj., sc. via), f.salio,
I a jolting-place, roughness in a road.
I Lit. (poet. and in post-Aug. prose):
demonstrant astra salebras,Prop. 3, 16 (4, 15), 15; Hor. Ep. 1, 17, 53; Mart. 9, 58, 5:
salebris sollicitari,Col. 9, 8, 3.—
II Transf.:
senile guttur salebris spiritŭs praegravavit,irregular breathing, panting, Val. Max. 9, 12, ext. 6.—
III Trop.
A Of speech, harshness, roughness, ruggedness (class.):
proclivi currit oratio: venit ad extremum: haeret in salebră,i.e. it sticks fast, Cic. Fin. 5, 28, 84; plur.:
Herodotus sine ullis salebris fluit,id. Or. 12, 39:
numquam in tantas salebras incidisset,id. Fin. 2, 10, 30; Mart. 11, 90, 2.—*
B Salebra tristitiae, i. e. a cloud of sadness, Val. Max. 6, 9, ext. 5.