scăteo — Lewis & Short
scăteo, ēre (ante-class. also scatit,
Lucr. 5, 40; 6, 891; and scatĕre, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 28, 69, or Trag. v. 196 Vahl.; Lucr. 5, 598; 5, 952; 6, 896;fons dulcis aquaï qui scatit et salsas circum se dimovet undas,Lucr. 6, 891 sq.; and (with erumpere) id. 5, 952; 5, 598.—
cuniculi scatent in Hispaniă,Plin. 8, 58, 83, § 226; cf. Lucr. 6, 896.—
vino scatet,Plaut. Aul. 3, 6, 22:
arx (Corinthi) scatens fontibus,Liv. 45, 28:
scatentem Beluis pontum,Hor. C. 3, 27, 26; cf.:
Nilus scatet piscibus,Mel. 1, 9, 3; so,
tota ferme Hispania metallis,Plin. 3, 3, 4, §
30: Terracina silvis nucum,id. 16, 32, 59, § 138:
scatere vermibus,Vulg. Exod. 16, 20: gentes tigri ferā. Plin. 6, 20, 23, § 73.—
terra ferarum scatit,Lucr. 5, 40; cf. id. 6, 891 supra.—
qualibus ostentis Aristandri volumen sca-tet,Plin. 17, 25, 38, § 243; cf.:
sic videas quosdam scatere verbis, ut, etc.,Gell. 1, 15, 2; 17, 8, 4:
(urtica) vel plurimis scatet remediis,Plin. 22, 13, 15, § 31.—With acc. respect:
amas pol, misera: id tuos scatet animus,Plaut. Pers. 2, 1, 9.