septĭmus — Lewis & Short
septĭmus (septŭmus), a, um,
mense septumo,Plaut. Am. 1, 2, 20:
septimas esse aedes a portā,id. Ps. 2, 2, 3; cf.:
isque Septimus a prisci numeratur origine Beli,Ov. M. 4, 213:
Roma condita est secundo anno Olympiadis septimae,Cic. Rep. 2, 10, 18:
septimo die,id. Tusc. 3, 26, 63:
sententia septima decima,id. Clu. 27, 74;
also n one word, septimodecimo die,Vitr. 9, 1 (4) fin. et saep.—Hence, advv.
ibi mercatum dixit esse die septimi (septimei, Ritschl),Plaut. Pers. 2, 3, 8; cf. Gell. 10, 24, 1 sqq.; Macr. S. 1, 4.—*
Marius tam feliciter septimum consul,Cic. N. D. 3, 32, 81.—