tŭmultŭārĭus — Lewis & Short
tŭmultŭārĭus, a, um, adj.tumultus,
tumultuario exercitu raptim ducto,Liv. 5, 37, 7; so,
milites,id. 35, 2, 7; 35, 23, 8;
Auct. B. Alex. 34, 5: manus,Curt. 4, 16, 24:
militia,Gell. 16, 10, 13.—
pugna,Liv. 21, 8, 7:
opus,id. 6, 29, 4:
ex opere tumultuario suspicari,Quint. 7, 3, 34:
rogus,Suet. Calig. 59:
repentinā et quasi tumultuariā doctrinā praeditus,Gell. 11, 7, 3:
tumultuariae et inconditae exercitationes linguae,id. 6, 16, 1:
carmen,i. e. unpremeditated, improvised, Sid. Ep. 2, 10.—Adv.: tŭmultŭārĭē, tumultuously, hastily, hurriedly:
his raptim ac tumultuarie actis,Amm. 24, 2, 18; Aur. Vict. Caes. 40; 17; Spart. Carac. 6.