tŭmultŭōsus — Lewis & Short
tŭmultŭōsus, a, um, adj.tumultus,
seditiosa ac tumultuosa vita,Cic. Inv. 1, 3, 4:
contiones,id. Fam. 2, 12, 1:
actio,Quint. 11, 1, 29:
nuntius,Liv. 2, 24, 1:
turba,id. 6, 14, 6:
multitudo,id. 24, 29, 1:
genus pugnae,id. 1, 14, 7; 28, 15, 5:
proelia,id. 27, 2, 11:
excursiones,id. 30, 8, 4:
somnia,Cels. 1, 2; 8, 4:
mare,Hor. C. 3, 1, 26:
in otio tumultuosi, in bello segnes,Liv. 4, 28, 4.—Comp.:
iter tumultuosius,Liv. 42, 66, 6:
ex Syriā tumultuosiora nuntiata sunt,Cic. Fam. 12, 17, 1:
Caesar Italiam tumultuosiorem repperit,Vell. 2, 74, 1:
litterae,i. e. announcing disturbances, Suet. Ner. 40 fin.:
tumultuosius atque turbidius,Quint. 3, 8, 60.—Sup.:
quod tumultuosissimum pugnae erat,Liv. 2, 10, 7.—Adv.: tŭmultŭōsē, with bustle or confusion, tumultuously: tumultuose et cunctis copiis, Afran. ap. Charis. p. 197 P.; Liv. 2, 28, 2; 2, 29, 5.—Comp., Caes. B. G. 7, 45; Liv. 2, 29, 5; Suet. Caes. 16.—Sup., Cic. Verr. 2, 2, 14, § 37; Suet. Calig. 45.