ūsurpātĭo — Lewis & Short
ūsurpātĭo, ōnis, f.id.,
usurpatio et renovatio doctrinae,Cic. Brut. 71, 250:
civitatis,Cic. Verr. 2, 5, 64, § 166:
vocis,Liv. 27, 19, 5:
superba nominis,Plin. 33, 2, 7, § 31:
vetustatis,Cic. Agr. 2, 12, 31:
itineris insoliti,the undertaking of a journey so uncommon, Liv. 41, 23, 14:
bonae mentis,enjoyment, possession, Val. Max. 4, 4, 1.—
qui sanctitatem baptismatis illicitā usurpatione geminaverit,Cod. Just. 1, 6, 1:
per vim et usurpationem vindicare ac tenere aliquid,ib. 1, 4, 6.—
usurpatio est usucapionis interruptio,Dig. 41, 3, 2.