vendĭbĭlis — Lewis & Short
vendĭbĭlis, e, adj.id.,
via vendibilis Herculanea multarum deliciarum et magnae pecuniae,Cic. Agr. 2, 14, 36; so,
fundus,Hor. Ep. 1, 17, 47:
merx,Plin. 32, 2, 11, § 23:
proles,Col. 7, 6 fin.—Comp.:
ager,Varr. R. R. 1, 4, 2; App. M. 8, p. 212, 5.—
nam ut sint illa vendibiliora, haec uberiora certe sunt,Cic. Fin. 1, 4, 12:
vendibilis orator,id. Brut. 47, 174:
(C. Visellius Varro) populo non erat satis vendibilis,id. ib. 76, 264:
oratio,id. Lael. 25, 96:
puella,Ov. Am. 3, 12, 10. —* Adv.: vendĭbĭlĭter, salably; pleasantly, Hier. Ep. 130, 18.