1. vester — Lewis & Short
vester (vost-), tra, trum,
I pron. poss. [vos], your:
voster senex,Plaut. Most. 3, 2, 60 (dub.;
al. noster): animi vostri,id. Am. prol. 58:
num sermonem vestrum aliquem diremit noster interventus?Cic. Rep. 1, 11, 17:
vestra quae dicitur vita mors est,id. ib. 6, 14, 14:
vestrum est dare, vincere nostrum,Ov. F. 4, 889:
patres,Cic. Imp. Pomp. 5, 11.—For obj. gen. of vos:
nec esse in vos odio vestro consultum ab Romanis credatis,from hatred towards you, Liv. 30, 44, 7. —Subst.:
ibi voster cenat,your master, Plaut. Stich. 5, 2, 15:
quid ego vos de vestro impendatis hortor?Liv. 6, 15, 10: vostrorum, vostrarum, full form of gen. plur., from which vostrum (vestrum), used as gen. of vos, is contracted; the full form is found subst. (ante-class.):
pars vostrorum intellegit,Plaut. Most. 1, 3, 123:
neutram vostrarum,id. Stich. 1, 2, 84; id. Ps. 1, 2, 53; id. Aul. 2, 4, 42.