vĕtŭlus — Lewis & Short
vĕtŭlus, a, um,
vetulus, decrepitus senex,Plaut. Merc. 2, 2, 43:
gladiator,Cic. Quint. 7, 29:
filia,id. Att. 13, 29, 1:
equi,id. Lael. 19, 67:
arbor (opp. novella),id. Fin. 5, 14, 39:
Falernum,Cat. 27, 1:
cornix,Hor. C. 4, 13, 25; cf.
cadi,Mart. 13, 112, 2 et saep.—
Jocularly: mi vetule,my little old fellow, Cic. Fam. 7, 16, 1.—