vĭŏlentĭa — Lewis & Short
vĭŏlentĭa, ae, f.violentus,
illi hanc vim appellant, quae est potius violentia,Quint. 2, 12, 11:
novi hominis furorem, novi effrenatam violentiam,Cic. Phil. 12, 11, 26:
vinolentorum,id. Tusc. 5, 41, 118: minis ejus ac violentiā territus, Suet. Ner. 34:
gentium,ferocity, Tac. A. 2, 63:
acris leonum,Lucr. 3, 741.—Of things, concr. and abstr.:
vehemens vini,Lucr. 3, 482:
saepe fortunae violentiam toleravisse,Sall. C. 53, 3:
assidua hiemis,Col. 1, 1, 5:
radii solis,Plin. 2, 16, 13, § 70:
vultūs,fierceness, Ov. M. 1, 238:
si dolo nihil profecerit, vi et violentiā deicere eos conatur,Lact. 3, 29, 15.