accūsātĭo — Lewis & Short
accūsātĭo, ōnis, f.id.,
I complaint, accusation, indictment.
I In abstr.:
ratio judiciorum ex accusatione et defensione constat,Cic. Off. 2, 14:
comparare et constituere accusationem,to bring in, Cic. Verr. 1, 1:
intentare,Tac. A. 6, 4:
capessere,id. ib. 4, 52:
exercere,id. H. 2, 10: factitare, to pursue or urge, Cic. Brut. 34: accusatione desistere, to desist from, give up, id. Fragm. Corn. ap. Ascon.;
later, demittere,Aur. Vict. 28, 2:
accusationi respondere,to answer, Cic. Clu. 3.—
II In concr., the bill of indictment, the action or suit:
in accusationis septem libris,i. e. in the Orations against Verres, Cic. Or. 29, 103; so Plin. 7, 30, 31, § 110.