ad-mitto — Lewis & Short
ad-mitto, mīsi, missum, 3, v. a. (admĭsse
ad eam non admissa sum,Ter. Hec. 2, 1, 41;
so Eun. 2, 2, 50: quam multis custodibus opus erit, si te semel ad meas capsas admisero,Cic. Div. in Caecil. 16:
in cubiculum,id. Phil. 8, 10:
lucem in thalamos,Ov. A. A. 3, 807:
domum ad se filium,Nep. Tim. 1:
plebem ad campestres exercitationes,Suet. Ner. 10:
aliquem per fenestram,Petr. Sat. 79; cf. Ov. A. A. 3, 605:
admissis intra moenia hostibus,Flor. 1, 1.—
opp. excludere,Cic. Cat. 1, 4, 10; Plin. Pan. 48; cf.
Schwarz ad h. 1. 47, 3): nec quemquam admisit,admitted no one to his presence, Cic. Att. 13, 52:
domus clari hominis, in quam admittenda hominum cujusque modi multitudo,id. Off. 1, 39: Casino salutatum veniebant;
admissus est nemo,id. Phil. 2, 41, 105; Nep. Con. 3; id. Dat. 3; Suet. Aug. 79:
spectatum admissi,Hor. A. P. 5:
admittier orant,Verg. A. 9, 231:
turpius eicitur quam non admittitur hospes,Ov. Tr. 5, 6, 13:
vetuit ad eum quemquam admitti,Nep. Eum. 12; Curt. 4, 1, 25:
promiscuis salutationibus admittebat et plebem,Suet. Aug. 52.—Metaph.:
ante fores stantem dubitas admittere Famam,Mart. 1, 25.—
ne quemquam interea alium admittat prorsus quam me ad se virum,Plaut. As. 1, 3, 83; Prop. 3, 20, 7.—Also of the breeding of animals, to put the male to the female (cf.:
admissarius, admissura, admissus),Varr. R. R. 3, 9, 22; 3, 10, 3; Plin. 8, 43, 68 al.; cf. id. 10, 63, 83; Just. 1, 10; Col. 6, 37; 7, 2.—Also used of the female of animals, Varr. R. R. 2, 7, and Non. 69, 85.—
nec ad consilium casus admittitur,Cic. Marc. 2, 7:
horum in numerum nemo admittebatur nisi qui, etc.,Nep. Lys. 1 Halm.—Hence:
admittere aliquem ad honores, ad officium,to admit him to, to confer on, Nep. Eum. 1; Suet. Caes. 41; Prop. 2, 34, 16; Sen. Herc. Oet. 335.—
admisso equo in mediam aciem irruere,Cic. Fin. 2, 19, 61:
equites admissis equis ad suos refugerunt,Caes. B. C. 2, 34:
Considius equo admisso ad eum accurrit,came at full speed, id. B. G. 1, 22:
in Postumium equum infestus admisit,Liv. 2, 19; so Ov. H. 1, 36; id. M. 6, 237.—Hence of the hair, to let it flow loosely:
admissae jubae,Ov. Am. 2, 16, 50 al.
pacis mentionem admittere auribus,Liv. 34, 49;
so 30, 3: nihil quod salutare esset, ad aurĭs admittebant,id. 25, 21:
quo facilius aures judicum, quae post dicturi erimus, admittant,Quint. 4, 3, 10.—Hence also absol.:
admittere precationem,to hear, to grant, Liv. 31, 5 Gron.; Sil. 4, 698: tunc admitte jocos, give admittance to jesting, i. e. allow it, Mart. 4, 8.—So also:
aliquid ad animum,Liv. 7, 9:
cogitationem,Lact. 6, 13, 8.—
fieri pati,Don. ad Ter. Eun. 4, 6, 23).—With acc. of thing:
sed tu quod cavere possis stultum admittere est, Ter. l. c.: quod semel admissum coërceri non potest,Cic. Fin. 1, 1, 4:
non admittere litem,id. Clu. 116:
aspicere ecquid jam mare admitteret,Plin. Ep. 6, 16, 17:
non admittere illicita,Vulg. 2 Macc. 6, 20.—With subj. clause:
hosti non admissuro, quo minus aggrederetur,Tac. H. 2, 40.—With acc. and inf.:
non admisit quemquam se sequi,Vulg. Marc. 5, 37; so acc. of person alone:
non admisit eum,ib. 5, 19.—Hence, in the language of soothsayers, t. t. of birds which give a favorable omen, = addīco, to be propitious, to favor:
inpetritum, inauguratum'st, quovis admittunt aves,Plaut. As. 2, 1, 11:
ubi aves non admisissent,Liv. 1, 36, 6; id. 4, 18 al. (hence: ADMISSIVAE: aves, in Paul. ex Fest. p. 21. Müll.).—
me hoc delictum admisisse in me, vehementer dolet,Ter. Ad. 4, 5, 48:
ea in te admisisti quae, etc.,Cic. Phil. 2, 19, 47:
tu nihil admittes in te formidine poenae,Hor. Ep. 1, 16, 53:
admittere in se culpam,Plaut. Trin. 1, 2, 61; Ter. Phorm. 2, 1, 40:
scelera, quae in se admiserit,Lucil. 27, 5 Müll.:
quid umquam Habitus in se admisit, ut, etc.,Cic. Clu. 60, 167:
quantum in se facinus,Caes. B. G. 3, 9.—And without such reflexive pron.:
cum multos multa admĭsse acceperim,Plaut. Mil. 4, 7, 4:
quid ego tantum sceleris admisi miser?Ter. Heaut. 5, 2, 83; so,
si Milo admisisset aliquid, quod, etc.,Cic. Mil. 23 fin.:
dedecus,Cic. Verr. 1, 17:
commissum facinus et admissum dedecus confitebor,id. Fam. 3, 10, 7:
tantum dedecus,Caes. B. G. 4, 25:
si quod facinus,id. ib. 6, 12:
flagitium,Cic. Clu. 128:
fraudem,id. Rab. 126:
maleficium,id. Sext. Rosc. 62:
scelus,Nep. Ep. 6:
facinus miserabile,Sall. J. 53, 7:
pessimum facinus pejore exemplo,Liv. 3, 72, 2:
tantum dedccoris,id. 4, 2; so 2, 37; 3, 59 al.