ăd-ŏrĭor — Lewis & Short
ăd-ŏrĭor, ortus, 4, v. dep. (
cesso hunc adoriri? (quasi de improviso alloqui, Don.),Ter. Heaut. 4, 5, 9:
si ab eo nil fiet, tum hunc adorior hospitem,id. Phorm. 4, 2, 15.—
inermem tribunum gladiis,Cic. Sest. 37:
a tergo Milonem,id. Mil. 10:
navem,Cic. Verr. 2, 5, 34 fin.:
impeditos adoriebantur,Caes. B. G. 4, 26:
hos Conon adortus magno proelio fugat,Nep. Con. 4:
urbem vi,Liv. 1, 53:
oppugnatio eos aliquanto atrocior quam ante adorta est,id. 21, 11; cf.
21, 28: praetorem ex improviso in itinere adortus,Tac. A. 4, 45:
variis criminationibus,id. ib. 14, 52:
minis,id. H. 1, 31:
jurgio,Ter. Ad. 3, 3, 50:
senatum,Suet. Caes. 9.—Also absol., Hirt. B. Afr. 69.—
commutare animum quicumque adoritur,Lucr. 3, 515:
ne convellere adoriamur ea, quae non possint commoveri,Cic. de Or. 2, 51, 205; id. Att. 13, 22: *(hraklei/dion, si Brundisium salvi, adoriemur (sc. scribere), id. ib. 16, 2; Auct. Her. 2, 4:
majus adorta nefas,Ov. P. 2, 2, 16:
hi dominam Ditis thalamo deducere adorti,Verg. A. 6, 397; cf. id. ib. 7, 386; Cat. 63, 11.—So esp. in the histt., Nep. Dion. 6:
hanc (Munychiam) bis tyranni oppugnare sunt adorti,id. Thras. 2, 5; so also Liv. 2, 51; 28, 3; 37, 5, 32; 40, 22; 43, 21; 44, 12; cf. also 3, 44: hanc virginem Appius pretio ac spe pellicere adortus.— Once in the form of the part. perf. adorsus:
qui Hippiam tyrannum interficere adorsi erant,Gell. 9, 2, 10.