aedĭfĭcĭum — Lewis & Short
aedĭfĭcĭum, i, n.aedifico,
aedes aedificiaque,Liv. 38, 38; Cic. Q. Fr. 3, 9 fin.:
exstruere aedificium in alieno,id. Mil. 27:
omnibus vicis aedificiisque incensis,Caes. B. G. 3, 29; Nep. Att. 13, 2; Sall. J. 23; Liv. 5, 41:
aedificiorum prolapsiones,Suet. Aug. 30; cf. id. Oth. 8:
regis,Vulg. 3 Reg. 9, 1:
paries aedificii,ib. Ezech. 41, 12.—In late Lat., = aedificatio:
aedificium domūs Domini,Vulg. 3 Reg. 9, 1:
murorum,ib. 1 Macc. 16, 23.