aeternĭtas — Lewis & Short
aeternĭtas, ātis, f.id.,
fuit quaedam ab infinito tempore aeternitas, quam nulla temporum circumscriptio metiebatur,Cic. N. D. 1, 9: Tempus generale, quia nec initium nec finem habet, aeternitas est, quam Graeci ai)w=na appellant, Victorin. in Lib. 1, 26:
Tempus est pars quaedam aeternitatis,Cic. Inv. 1, 26, 39:
immutabilis aeternitas,id. Tim. 5: deum nihil aliud in omni aeternitate cogitantem, id. Div. 1, 41:
haec dicit excelsus et sublimis (Deus) habitans aeternitatem,Vulg. Isa. 57, 15 al. —
hoc est verum ex aeternitate,Cic. Fat. 14:
quod semper ex omni aeternitate rerum fuerit, id esse fatum (dicitis),id. N. D. 3, 6:
si negas esse fortunam et omnia, quae fiunt quaeque futura sunt, ex omni aeternitate definita dicis esse fataliter,id. Div. 2, 7:
ex omni aeternitate fluens veritas,id. ib. 1, 55:
si nihil fieri potest, nisi quod ab omni aeternitate certum fuerit, quae potest esse fortuna,id. ib. 2, 7:
egressus ejus ab initio, a diebus aeternitatis (fuerunt),Vulg. Mich. 5, 2.—
aeternitas animorum,Cic. Tusc. 1, 17, 39 (cf.:
immortalitas animorum,id. ib. 50):
de aeternitate (animorum) dicere,id. ib. 33, 81:
quorum (sc. Herculis, etc.) cum remanerent animi atque aeternitate fruerentur, rite di habiti sunt,id. N. D. 2, 24, 62; id. Sen. 21:
Confer nostram longissimam aetatem cum aeternitate,id. Tusc. 1, 39, 94:
in diem aeternitatis,Vulg. 2 Pet. 3, 18; and plur.:
in perpetuas aeternitates,ib. Dan. 12, 3: in domum aeternitatis suae, to his everlasting home (of death), ib. Eccl. 12, 5.—
cedri materiae aeternitas,Plin. 13, 5, 11, § 53.—
mihi populus Romanus aeternitatem immortalitatemque donavit,Cic. Pis. 3; so id. Phil. 14, 13:
Quidquid ex Agricola amavimus, manet mansurumque est in aeternitate temporum, famā rerum,Tac. Agr. 46:
cupido aeternitatis perpetuaeque famae,Suet. Ner. 55 al.—
rogatus per aeternitatem tuam, ut, etc.,Plin. Ep. 10, 87 ad Trajan.:
adoratus aeternitatem nostram, Imp. Const. Cod. 11, 9, 2: Quae nostra sanxit aeternitas,Nov. 35 fin.