1. ămīcus — Lewis & Short
ămīcus (old form ămēcus, Paul. ex a, um, adj.amo,
Fest. p. 15 Müll.),I friendly, kind, amicable, favorable, inclined to, liking; constr. with dat., Zumpt, Gram. §
410: animo esse amico erga aliquem,Ter. Hec. 3, 3, 29; Cic. Fam. 1, 7, 3:
tribuni sunt nobis amici,id. Q. Fr. 1, 2 fin.:
homo amicus nobis jam inde a puero,Ter. Ad. 3, 3, 86:
Pompeium tibi valde amicum esse cognovi,Cic. Fam. 1, 8, 5; id. Att. 9, 5:
amicus non magis tyranno quam tyrannidi,Nep. Dion, 3, 2; id. Att. 9:
male numen amicum,Verg. A. 2, 735; Ov. F. 3, 834:
(Fortuna) amica varietati constantiam respuit,Cic. N. D. 2, 16:
amica luto sus,fond of, Hor. Ep. 1, 2, 26.—Comp.:
mihi nemo est amicior Attico,Cic. Att. 16, 16:
amicior Cilicum aerariis quam nostro,id. ib. 7, 1, 6; id. Fam. 3, 2, 1.—Sup.:
Deiotarum, fidelissimum regem atque amicissimum rei publicae nostrae,Cic. Att. 15, 2, 2:
cum summi viri, tum amicissimi,id. Am. 2, 8:
amicissimi viri,Suet. Caes. 1:
successor conjunctissimus et amicissimus,Cic. Fam. 3, 3:
hoc libro ad amicum amicissimus de amicitiā scripsi,id. Am. 1, 5; 23, 88 (but the comp. and sup. may sometimes be rendered as belonging to 2. amicus, a greater friend, the greatest friend, as in Cic. Att. 16, 16, and Am. 1, 5; so in Gr. basileu/s etc.).—
B Of things, kindly, pleasing (mostly poet.;
so Cic. rarely): nihil homini amico est opportuno amicius,Plaut. Ep. 3, 3, 44:
secundum te nihil est mihi amicius solitudine,Cic. Att. 12, 15:
portus intramus amicos,Verg. A. 5, 57: fessos opibus solatur amicis, id. ib. 5, 416:
vento amico ferri,Ov. Tr. 1, 5, 17:
per amica silentia lunae,Verg. A. 2, 255:
amici imbres,id. G. 4, 115:
sidus amicum,Hor. Epod. 10, 9:
sol amicum tempus agens,bringing the welcome hour, id. C. 3, 6, 43:
tempus fraudibus amicum,Stat. S. 5, 2, 39:
brevitas postulatur, qui mihimet ipsi amicissima est,Cic. Quinct. 34.—*
C Amicum est mihi (after the Gr. fi/lon e)sti/ moi; in pure Lat., mihi cordi est, etc.); with inf., it pleases me, it accords with my feelings:
nec dis amicum est nec mihi te prius Obire,Hor. C. 2, 17, 2.—Hence, adv., in a friendly manner, kindly, amicably.
a Old form ămīcĭter, Pac. ap. Non. 510, 26; Plaut. Pers. 2, 3, 3.—
b Class. form ămīcē:
facis amice,Cic. Am. 2, 9:
haec accipienda amice,id. ib. 24, 88; id. Fin. 1, 10; id. Off. 1, 26. —* Comp., Front. ad M. Caes. 1, 6.—Sup., Cic. Div. in Caecil. 9; Caes. B. C. 2, 17.