blandīmentum — Lewis & Short
blandīmentum, i, n.blandior.
nec eam (virtutem) minis aut blandimentis corrupta deseret,Cic. Tusc. 5, 31, 87:
pessum dedisti me blandimentis tuis,Plaut. Rud. 2, 6, 23; id. Truc. 2, 2, 63:
multa igitur blandimenta plebi per id tempus ab senatu data,Liv. 2, 9, 6:
captus blandimentis,Plin. Ep. 2, 19, 4:
per blandimenta juvenem aggredi,Tac. A. 13, 13; 12, 64:
muliebribus blandimentis infectae epistulae,id. H. 1, 74.—In sing., Tac. A. 14, 4.—And in poet. exuberance:
cui blandimenta precesque Verbaque jactanti mitissima, desine, dixit, etc.,Ov. M. 2, 815.—
multa nobis blandimenta natura ipsa genuit,Cic. Cael. 17, 41: blandimenta vitae = res, quae vitam jucundam reddunt), Tac. A. 15, 64; id. H. 2, 53 (cf.:
delinimenta vitae,id. A. 15, 63):
aestivi caloris,Pall. Sept. 17:
vecturae,Veg. 2, 28, 37.—Of the spices, seasoning, condiments in food, Petr. 141, 8; Tac. G. 23.—
alia quoque blandimenta excogitabat,Plin. 26, 3, 8, § 14.—
hoc blandimento (i. e. blanda cultura) impetratis radicibus,Plin. 17, 13, 21, § 98.