carnĭfĭcīna — Lewis & Short
carnĭfĭcīna (carnŭf-), ae. f.carnifex.
I The office of executioner or hangman; capital punishment, execution:
carnificinam facere = carnificem esse,Plaut. Capt. 1, 2, 23; cf. id. Cist. 2, 1, 1:
locus carnificinae,Suet. Tib. 62.—Hence,
II Per meton., the rack, torture, torment: dolores atque carnificinas facere, Cato ap. Gell. 10, 3, 17; and ap. Non. p. 187, 30; so,
carnificinam subire,Cic. Tusc. 5, 27, 78:
in ergastulum et carnificinam duci,Liv. 2, 23, 6.—
B Trop.:
cum omnis perturbatio miseria est, tum carnificina est aegritudo,Cic. Tusc. 3, 13, 27; cf. id. Sest. 65, 135 (= crudelitas).