cĕlĕrĭtas — Lewis & Short
cĕlĕrĭtas, ātis, f.celer,
opp. tarditas): velocitas corporis celeritas appellatur, quae eadem ingenii laus habetur, etc.,Cic. Tusc. 4, 13, 31:
celeritas et vis equorum,id. Div. 2, 70, 144; cf.
equitum,Caes. B. G. 1, 48 fin.:
navis,Cic. Verr. 2, 5, 34, § 88:
pedum,id. Ac. 1, 5, 19:
in capiendis castris,Caes. B. G. 7, 46:
veneni,the quick effect, Cic. Cael. 24, 60:
incredibili celeritate de victoriā Caesaris fama perfertur,Caes. B. G. 5, 53:
celeritati studere,id. B. C. 3, 79:
Favonio Scipionis celeritas salutem attulit,id. ib. 3, 36 fin.:
maximum bonum in celeritate putabat,Sall. C. 43, 4:
celeritate uti,to employ speed, Nep. Ages. 2, 2; 4, 4.—In plur. absol.: cavendum est ne in festinationibus suscipiamus nimias celeritates, Cic. Off. 1, 36, 131.—
animorum,Cic. Sen. 21, 78: inge nii, v. supra; cf.:
calliditas et celeritas ingenii,quickness of device, Nep. Eum. 1, 3:
cogitationis,Quint. 10, 3, 19:
consilii,Nep. Ages. 6, 2:
orationis,Cic. Or. 16, 53; Quint. 11, 3, 111:
dicendi,Cic. Fl. 20, 48:
syllabarum,id. Or. 57, 191; Quint. 9, 4, 91; 9, 4, 88; 9, 4, 140; 11, 3, 107.