dē-cŏquo — Lewis & Short
dē-cŏquo, xi, ctum, 3, v. a.
usque quo ad tertiam partem decoxeris,Varr. R. R. 1, 2, 26;
so acetum ad quartas, ad tertias,Col. 12, 34; Plin. 22, 25, 69, § 140:
in dimidiam partem,Col. 12, 24, 1:
aquam,id. 12, 26:
pars quarta (argenti) decocta erat,had melted away, passed off into dross, Liv. 32, 2.—
multum inde decoquent anni,Quint. 2, 4, 7; Plin. 21, 6, 17, § 31:
accensam sed qui bene decoquat iram,Claud. in Eutrop. 2, 349.—Poet., with a personal object:
hic campo indulget, hunc alea decoquit,Pers. 5, 57.—
tenesne memoria, praetextatum te decoxisse?Cic. Phil. 2, 18:
qui primus hoc cognomen acceperit decoxit creditoribus suis,Plin. 33, 10, 47, § 133.—
res ipsa jam domino decoxit,Col. 11, 1, 28:
quibus (annis) inertiā Caesarum (imperium) quasi decoxit,Flor. 1, prooem. 8.
templorum vectigalia cotidie decoquunt,Tert. adv. Gent. 42:
spero non tibi decoquet ornithon,Varr. R. R. 3, 2, 16.
axungiam fictili novo,Plin. 28, 9, 37, § 138:
cyathum aceti in calice novo,id. 32, 7, 25, § 78:
lentem in vino,id. 22, 25, 77, § 147:
rapa aqua,id. 18, 13, 34, § 126: olus, * Hor. S. 2, 1, 74 et saep.—Hence,
aspice et haec, si forte aliquid decoctius audis,Pers. 1, 125.