dē-monstro — Lewis & Short
dē-monstro, āvi, ātum, 1 (
I arch. inf. pass.:
demonstrarier,Ter. Ph. 2, 1, 76), v. a., to point out, as with the finger; to indicate, designate, show (freq. and class.).
I Lit.
A In gen. (cf.: indico, significo, ostendo): ubi habitet (mihi) demonstrarier (volo—with commonstrarier), Ter. l. l.; cf.:
itinera ipsa ita putavi esse demonstranda, ut commonstrarem tantum viam, et ut fieri solet, digitum ad fontes intenderem,Cic. de Or. 1, 46 fin.:
non ea figura, quae digito demonstrari potest,id. Rep. 6, 24; so,
too, aliquid digito,Quint. 6, 3, 38:
aliquem averso pollice,id. 11, 3, 104:
aliquid nutu vel manu,id. 1, 5, 36:
eum volo mihi demonstretis hominem,Plaut. Poen. 3, 2, 16:
thesaurum mi in hisce aedibus,id. Trin. 1, 2, 113:
itinera cum cura,Liv. 23, 33:
unum ex iis,Suet. Aug. 94 et saep.:
ut ante demonstrabant, quid ubique esset ... item nunc, quid undique oblatum sit, ostendunt,Cic. Verr. 2, 4, 59: demonstres ubi sint tuae tenebrae, Catull. 55, 2.—Absol.: histrio ita demonstraverat (had gesticulated), ut bibentem natantemque faceret, Suet. Ner. 39.—
2 Poet. of a subject not personal:
demonstrant astra salebras,Prop. 3, 16, 15 (4, 15, 15 M.).—
B Esp., jurid. t. t.: fines, to point out the boundaries, i.e. to deliver a piece of land to the purchaser, Cic. pro Tull. § 17; Dig. 18, 1, 18; 21, 2, 45.—
C Pregn., to guide by pointing out the way:
si equus ille decessit qui demonstrabat quadrigam,Dig. 31, 1, 65, § 1.—
II Trop., to designate, indicate, by speech or writing; to show, prove, demonstrate; to represent, describe; also simply to mention (in this signif. often in Caes. —for syn. cf.: monstro, commonstro, comprobo, probo, declaro).
(a) With acc.:
Spurinna quidem cum ei rem demonstrassem et vitam tuam superiorem exposuissem, magnum periculum summae reipublicae demonstrabat, nisi, etc.,Cic. Fam. 9, 24;
so with docere,Cic. Verr. 2, 2, 50;
with ostendere,id. Att. 1, 1, 4; Quint. 5, 12, 15 et saep.:
istius cupiditatem minasque demonstrat,Cic. Verr. 2, 4, 39 fin.:
si tibi nemo responsurus esset, tamen ipsam causam demonstrare non posses,id. Div. in Caecil. 13, 43:
modum formamque (sc. navium),Caes. B. G. 5, 1:
re demonstrata,id. ib. 5, 38; cf.:
quibus demonstratis,Quint. 5, 1, 3:
aliquid scripto,id. 1, 5, 32 et saep.:
ad ea castra, quae supra demonstravimus, contendit,Caes. B. G. 7, 83 fin.; 5, 49; so with the pron. relat., id. B. C. 3, 84, 3; 3, 89, 3:
hujus Hercyniae silvae, quae supra demonstrata est, latitudo, etc.,id. B. G. 6, 25; cf. in pass. id. B. C. 1, 81, 2; 63 fin.—With double acc.:
quam virtutem quartam elocutionis Cicero demonstrat,Quint. 11, 1, 1.—
(b) With acc. and inf.:
mihi Fabius demonstravit, te id cogitasse facere,Cic. Fam. 3, 3, 2; id. Inv. 1, 31:
demonstrant sibi praeter agri solum nihil esse reliqui,Caes. B. G. 1, 11, 5; 2, 17, 2; 7, 41, 2 (with exponunt); 7, 43, 2 et saep.—Pass. with nom. and inf.:
altera parte imbecillitas, inopia fuisse demonstrabitur,Auct. Her. 2, 4, 7:
si eo ipse in genere, quo arguatur, integer ante fuisse demonstrabitur,Cic. Inv. 1, 11, 36; Hyg. Astr. 2, 14; 2, 21.—
(g) With a relative clause:
quanta praedae faciendae facultas daretur, si, etc.,Caes. B. G. 4, 34 fin.; Quint. 2, 4, 3; Plin. 25, 13, 106, § 169.—
(d) Absol.:
cum esset Caesar in citeriore Gallia in hibernis, ita uti supra demonstravimus,Caes. B. G. 2, 1:
ut supra demonstravimus,id. ib. 5, 3;
5, 19 al.: ut ante demonstravimus,id. ib. 2, 22;
ita ut antea demonstravimus,id. ib. 7, 46;
and simply ut demonstravimus,id. ib. 6, 35; id. B. C. 3, 66, 2 al.—(e) In attraction:
cum essent in quibus demonstravi augustiis,Caes. B. C. 3, 15, 6:
circiter DC ejus generis, cujus supra demonstravimus naves,id. B. G. 5, 2, 2.—
b Of an inanimate subject:
quae hoc demonstrare videantur,Cic. Verr. 2, 2, 63:
quod proximus demonstrabit liber,Quint. 1, 10, 49:
littera causam,Tib. 3, 2, 27:
laus ac vituperatio quale sit quidque demonstrat,id. 3, 4, 14 al.—
c Pass. impers.:
naves XVIII., de quibus supra demonstratum est,Caes. B. G. 4, 28; id. B. C. 1, 56, 2:
erant, ut supra demonstratum est, legiones Afranii tres,id. ib. 1, 39; 2, 34;
and without supra,id. ib. 3, 62:
quem a Pompeio missum in Hispaniam demonstratum est,id. ib. 1, 38; so with an acc. and inf., id. ib. 2, 28;
2, 42, 5: ad flumen Axonam contenderunt, quod esse post nostra castra demonstratum est,id. B. G. 2, 9, 3.