dē-sum — Lewis & Short
dē-sum, fŭi, esse (ee in deest, deesse, deerit, etc., in the poets
also defore,id. Fam. 13, 63; Caes. B. G. 5, 56; Sil. 9, 248; imperf. subj., deforent, Ambros. Hexaem. 3, 13), v. n., to be away, be absent; to fail, be wanting (for syn. cf.: absum, deficio, descisco, negligo; freq. in all periods).
non ratio, verum argentum deerat,Ter. Ph. 2, 1, 69:
frigore enim desunt ignes ventique calore Deficiunt,Lucr. 6, 360: cf. id. 3, 455; Cato R. R. 8:
omnia deerant, quae, etc.,Caes. B. G. 4, 29 fin.:
semper paullum ad summam felicitatem defuisse,id. ib. 6, 43, 5:
ibi numquam causas seditionum et certaminis defore,Liv. 45, 18:
quod non desit habentem, etc.,Hor. Ep. 2, 2, 52 et saep.:
non desunt qui, for sunt qui,Quint. 4, 5, 11; 8, 3, 85; Plin. 2, 109, 112, § 248.—
metuo mihi in monendo ne defuerit oratio,Plaut. Bac. 1, 1, 3 and 4:
cui nihil desit, quod, etc.,Cic. Rep. 1, 17; cf. id. Lael. 14, 51:
sive deest naturae quippiam, sive abundat atque affluit,id. Div. 1, 29, 61:
quantum alteri sententiae deesset animi, tantum alteri superesse,Caes. B. C. 2, 31; so,
opp. superesse,Cic. Fam. 13, 63; cf.
opp. superare,Sall. C. 20, 11:
neu desint epulis rosae,Hor. Od. 1, 36, 15; id. Ep. 1, 1, 58 et saep.:
hoc unum ad pristinam fortunam Caesari defuit,Caes. B. G. 4, 26 fin.; cf. id. B. C. 3, 2, 2; 3, 96, 2. —
ut neque in Antonio deesset hic ornatus orationis, neque in Crasso redundaret,Cic. de Or. 3, 4 fin.; id. Rep. 2, 33:
in C. Laenio commendando,id. Fam. 13, 63 al.—
et mihi non desunt turpes pendere corollae,Prop. 1, 16, 7; Sil. 6, 10; Tac. H. 4, 1 al.—(e) With quominus:
duas sibi res, quominus in vulgus et in foro diceret, defuisse,Cic. Rep. 3, 30 fin. (ap. Non. 262, 23); Tac. A. 14, 39.—(z) With quin:
nihil contumeliarum defuit, quin subiret,Suet. Ner. 45.—(h) With ut:
non defuit, ut, etc.,Capitol. Gord. III. 31.—
tantum enitor, ut neque amicis neque etiam alienioribus opera, consilio, labore desim,Cic. Fam. 1, 9, 17; cf. id. Mur. 4 fin.:
ne tibi desis,that you be not wanting to yourself, neglect not your own advantage, id. Rosc. Am. 36, 104; id. Fam. 5, 12, 2; cf. Hor. S. 1, 9, 56; 2, 1, 17; 1, 4, 134:
senatu reique publicae,Caes. B. C. 1, 1, 3 sq.:
communi saluti nulla in re,id. B. G. 5, 33, 2:
Timotheo de fama dimicanti,Nep. Timoth. 4, 3:
huic rei,Caes. B. C. 3, 93, 2:
negotio,id. ib. 2, 41, 3:
decori vestro,Cic. Rep. 6, 24:
officio et dignitati meae,id. Att. 7, 17, 4; Liv. 3, 50:
tempori,id. 21, 27; cf.:
occasioni temporis,Caes. B. C. 3, 79 et saep.—
non deest reipublicae consilium ... nos, nos, dico aperte, consules desumus,Cic. Cat. 1, 1 fin.; id. Rep. 3, 21:
qui non deerat in causis,id. Brut. 34, 130:
nec deerat Ptolemaeus,Tac. H. 1, 22 fin.—
ne quis desit gratiae Dei,Vulg. Heb. 12, 15.