ĕtĭam-num — Lewis & Short
ĕtĭam-numand (more freq., always in Cic. and Caes.) ĕtĭam-nunc (also written separately, etiam num ... nunc),
de materia loquor orationis etiamnunc, non ipso de genere dicendi,Cic. Or. 34, 119:
ut mihi permirum videatur quemquam exstare, qui etiamnunc credat, etc.,id. Div. 2, 47 fin.:
vos cunctamini etiamnunc, quid intra moenia deprehensis hostibus faciatis?Sall. C. 52, 25; cf. id. J. 31, 3; Cic. Verr. 2, 3, 38; id. Rosc. Am. 28, 78; Val. Fl. 7, 454 et saep.—With negations:
neque quicquam cum ea facit etiamnum stupri,not as yet, Plaut. Poen. prol. 99; cf. Cic. Mur. 12 fin.:
nec Telamoniades etiam nunc hiscere quicquam Audet,Ov. M. 13, 231:
quo de homine nihil etiamnunc dicere nobis est necesse,nothing further, Cic. Clu. 59, 163.—
Athenis in Lyceo cum etiamnum platanus novella esset,Varr. R. R. 1, 37, 5; Cic. Fam. 10, 10, 1:
dixisti, paululum tibi esse etiamnunc morae, quod ego viverem,id. Cat. 1, 4, 9:
nullo etiamnunc usu rei militaris percepto,Caes. B. G. 6, 40, 6; cf. id. ib. 7, 62, 6: cum Balbus etiamnunc in provincia esset, Pollio ap. Cic. Fam. 10, 32 fin.; cf.:
cum tristis hiems etiamnum frigore saxa Rumperet, etc.,Verg. G. 4, 135; Ov. F. 3, 155; Plin. 35, 3, 5, § 16 et saep.—
his addemus etiamnum unam Graecae inventionis sententiam,Plin. 6, 33, 39, § 211; cf. id. 32, 5, 18, § 49:
alia etiamnum generibus ipsis in sexu differentia,id. 16, 10, 19, § 47; cf. id. 22, 25, 64, § 133; Cels. 5, 26, 20; 7, 29 fin.:
duas etiamnunc formulas praepositis adiciam,Col. 5, 3, 1:
in quibus etiamnunc hodie, etc.,Plin. 25, 8, 47, § 85; Sen. Ep. 113 et saep.:
si plus est, quod tolli opus est, adhibenda sunt etiamnum vehementiora,Cels. 5, 26, 30;
so with comparatives (cf. etiam, II. A.),Cels. 5, 28, 17; 8, 20; Plin. 17, 22, 35, § 177; Sen. Ep. 87; 102 al. Vid. Hand Turs. II. pp. 580-587.