ex-aggĕro — Lewis & Short
ex-aggĕro, āvi, ātum, 1, v. a.,
I to raise a mound, dam, or dike; to heap up (class.; cf.: acervo, coacervo, cumulo, aggero).
I Lit.:
aggesta humo planitiem,Curt. 6, 5:
terram,Plin. 19, 8, 41, § 139:
clivum super capita columnarum,id. 36, 14, 21, § 96:
locum operibus,to surround with ramparts, Vitr. 10, 22:
pluribus stramentis exaggerandum est aviarium,to be abundantly filled, supplied, Col. 8, 11, 9.—
B Transf., to enlarge, increase by heaping up:
rem familiarem,Cic. Off. 1, 26, 92; so,
magnas opes,Phaedr. 3, prol. 25.—
II Trop.: hic alteri alteris mortem morti exaggerabant, they mutually heaped up death upon death, Auct. B. Hisp. 5 fin.—Far more freq.,
B Transf., to exalt, amplify, heighten, magnify, exaggerate:
nihil est ad exaggerandam et amplificandam orationem accommodatius, quam, etc.,Cic. de Or. 3, 27; cf.:
oratio nimis alta et exaggerata (opp. humilis et abjecta),id. Or. 59, 192:
quasi exaggerata altius oratio (with elatio et altitudo orationis),id. Brut. 17, 66:
artem oratione,id. de Or. 1, 55; cf.
beneficium verbis,id. Planc. 29, 71:
immanitatem parricidii vi orationis,Quint. 9, 2, 53:
injuriam nostram,id. 6, 2, 23:
animus excelsus et altus et virtutibus exaggeratus,Cic. Par. 5 fin.:
Xenocrates exaggerans tanto opere virtutem, extenuans cetera et abiciens,id. Tusc. 5, 18, 51:
auctae exaggerataeque fortunae,id. Cat. 4, 9 fin.:
juventam alicujus honoribus,Vell. 2, 129, 2. Hence, *
1 exaggĕranter, adv., with many words, Tert. de Carn. Chr. 19.—
2 exaggĕrā-tus, a, um, P. a., cumulated, heightened, elevated (very seldom):
exaggerata verborum volubilitate,Petr. 124, 3.—Comp., Gell. 13, 24, 25; cf. ib. § 9.