faenĕrātor — Lewis & Short
faenĕrātor (less correctly fēn-, foen-), ōris, m.faeneror,
I one who lends on interest, a money-lender, capitalist; with an odious secondary idea, a usurer (class.):
improbantur ii quaestus, qui in odia hominum incurrunt, ut portitorum, ut faeneratorum,Cic. Off. 1, 42, 150; Cato, R. R. praef. § 1; Sall. C. 33, 1; Cic. Fam. 5, 6, 2; Hor. Epod. 2, 67; Suet. Tib. 48:
acerbissimi,Cic. Att. 6, 1, 6.