fătīgātĭo — Lewis & Short
fătīgātĭo, ōnis, f.id.,
exercitationis finis esse debet lassitudo, quae citra fatigationem est,Cels. 1, 2:
equorum atque hominum,Liv. 22, 15, 7:
deficiens dolore et fatigatione,Quint. 11, 3, 173:
sudor et fatigatio,id. 11, 3, 147;
so with sudor,id. 1, 2, 31; 1, 12, 11:
requiescit labor ille, cujus sibi ipsa fatigatio obstabat,id. 11, 2, 43; cf. id. 10, 3, 27; Tac. H. 2, 60.—
qui cum in auditorio vel levi fatigatione taxaverunt,Eutr. 9, 19; Sulp. Sever. Dial. 1, 4 med.—In plur., Sid. Ep. 1, 8.—
fatigationi consulitur,the wearied, fatigued, Amm. 24, 4.