fĕrōcĭa — Lewis & Short
fĕrōcĭa, ae, f.ferox,
infirmitas puerorum et ferocitas juvenum et gravitas jam constantis aetatis et senectutis maturitas naturale quiddam habet,Cic. de Sen. 10, 33:
Romana virtus et ferocia,Liv. 9, 6 fin.:
ferociam animi in vultu retinens,Sall. C. 61, 4:
si quid ardoris ac ferociae miles habuit,Tac. H. 2, 76 fin.:
plus tamen ferociae Britanni praeferunt, ut quos nondum longa pax emollierit,id. Agr. 11 fin.; cf.:
virtus ac ferocia,id. ib. 31:
ardor ac ferocia,id. H. 2, 76:
ferociā verborum militem incendebat,id. ib. 4, 71.—
arrogans atque intoleranda ferocia,id. Agr. 2, 33, 91; 2, 35, 96:
per communes liberos oravit exueret ferociam,Tac. A. 2, 72:
ingeniorum,Vell. 2, 115, 3:
stolida mentis,Ov. Hal. 58.—
vini,Plin. 14, 19, 24, § 121.