fĭgūro — Lewis & Short
fĭgūro, āvi, ātum, 1, v. a.figura,
mundum ea forma figuravit, qua una omnes reliquae formae concluduntur,Cic. Univ. 6:
aes in habitum statuae,Sen. Ep. 65:
medullas in lapidis naturam,Plin. 36, 22, 45, § 161:
caseos,id. 16, 38, 72, § 181:
barbam peregrina ratione,Petr. 102.— Absol., Cic. N. D. 1, 39, 110.—
voces lingua,to pronounce, utter, Lucr. 4, 550; cf. id. 2, 413:
os tenerum pueri balbumque poëta figurat,forms, trains, Hor. Ep. 2, 1, 126:
dum tempora nostra figurat,represents, Prud. Psych. 66.—
qui in crepidine viderat Marium in sella figuravit,Sen. Contr. 3, 17 med.:
quales ad bella excitanda exeunt Furiae, talem nobis iram figuremus,Sen. Ira, 2, 35 med.:
inanes species anxio animo,Curt. 7, 1 fin.—
tam translatis verbis quam propriis figuratur oratio,Quint. 9, 1, 9:
plurima mutatione figuramus,id. 10, 1, 12.— Absol.:
affectus efficaciter movit, figurabat egregie,Sen. Contr. 3 praef.—Hence, fĭgū-rātus, a, um, P. a.
boum ipsa terga declarant non esse se ad onus accipiendum figurata,Cic. N. D. 2, 63, 159:
(hominis) ita figuratum corpus,id. Fin. 5, 12, 34:
signum in modum Liburnae figuratum,Tac. G. 9:
venter ei, qui a periculo tutus est, reddit mollia, figurata,well-formed stools, Cels. 2, 3; 2, 8 med.—Of a word, derived:
dicatur a Graeca voce figurata esse,Gai. Inst. 3, 93 fin.—
verba,id. 8, 1, 1; 9, 2, 7:
controversiae,id. 9, 2, 65; 88; 9, 1, 14.—Adv. (acc. to B.), figuratively; in two forms: fĭgūrāto, Tert. adv. Marc. 3, 14 al.: fĭgūrāte, Ascon. ap. Cic. Verr. 2, 6:
figuratius,Sid. Ep. 5, 8.