Flāvĭus — Lewis & Short
Flāvĭus, a,
gens Flavia,Suet. Vesp. 1; Mart. 9, 2, 8.— So in partic. Cn. Flavius, the scribe of the pontifiex maximus, Appius Caecus, who published the Fasti, Liv. 9, 46, 1 sqq.; Plin. 33, 1, 6, § 17;
v. fasti. From the gens Flavia were descended the emperors Vespasian, Titus, and Domitian,Suet. Vesp. 1.— Hence poet., Flavius ultimus for Domitianus, Juv. 4, 37.—
templa,i. e. built by Domitian, Mart. 9, 4, 12; 9, 35, 2.—
FLAMEN,Inscr. Orell. 2220:
PONTIFEX,ib. 3672:
COMES,ib. 3162:
SEXVIR,ib. 3726:
XVVIRI,ib. 2375:
assidentibus Diali sacerdote et collegio Flavialium,Suet. Dom. 4.—
partes,i. e. the adherents of Vespasian, Tac. H. 2, 67; 3, 1.