formīca — Lewis & Short
formīca, ae, f.root mur-, to swarm, Gr. mu/rmos, mu/rmhc; cf. Georg Curtius Gr. Etym. p. 339 sq.,
te faciam ut formicae frustillatim differant,Plaut. Curc. 4, 4, 20; Plin. 11, 30, 36, § 108; Cic. N. D. 3, 9, 21; Prop. 3, 13 (4, 12), 5; Verg. G. 1, 186; 380; id. A. 4, 402; Hor. S. 1, 1, 33 al.—Prov.:
confit cito, Quam si formicis tu obicias papaverem,Plaut. Trin. 2, 4, 8.