gusto — Lewis & Short
gusto, āvi, ātum, 1, v. a.gustus,
I to taste, to take a little of any thing (freq. and class.; cf.: libo, manduco, edo, etc.).
I Lit.
A In gen.:
cum biduum ita jejunus fuissem, ut ne aquam quidem gustarem,Cic. Fam. 7, 26, 1:
leporem et gallinam et anserem gustare fas non putant,Caes. B. G. 5, 11:
gustatus sanguis,Plin. 8, 16, 19, § 52: celerius panis mandendus quam vinum gustandum, Cels. 4, 3:
gustare de potione,Suet. Tit. 2:
herba subsalsa gustanti,Plin. 21, 29, 103, § 175:
alypon acre gustatu ac lentum,id. 27, 4, 7, § 22:
aliquid de sanguine,Juv. 15, 92; 14, 85.—Prov.:
primis, ut dicitur, labris gustare physiologiam,i. e. to have a superficial knowledge of, Cic. N. D. 1, 8, 20.—
B In partic., to take a slight meal, to take a luncheon or whet; to eat a little:
Cretes, quorum nemo gustavit umquam cubans,Cic. Mur. 35, 74:
post solem plerumque frigida lavabatur, deinde gustabat, dormiebatque minimum,Plin. Ep. 3, 5, 11; Aug. ap. Suet. Aug. 76.—
II Trop., to taste, partake of, enjoy:
gustaras civilem sanguinem vel potius exsorbueras,Cic. Phil. 2, 29, 71:
gustare partem ullam liquidae voluptatis,id. Fin. 1, 18, 58:
quod si ipsi haec neque attingere neque sensu nostro gustare possemus, tamen, etc.,id. Arch. 8, 17:
praecepta,id. de Or. 1, 32, 145:
summatim rerum causas et genera ipsa,id. ib. 2, 36, 123:
Metrodorum illum,i. e. heard, attended for a while, id. ib. 3, 20, 75:
partem aliquam rei publicae,id. Fam. 12, 23, 3:
sermonem alicujus,i. e. listen to, overhear, Plaut. Most. 5, 1, 15:
amorem vitae,Lucr. 5, 179:
lucellum,Hor. S. 2, 5, 82.